مقدمه هدف از تشكيل و فعاليت « حركت اسلامى افغانستان » ، در اول سال 1358 اولا اين بود كه دين اسلام از خطر كمونيزم حفظ شود و جلو كمونيست‌هاى داخلى و روسى كه استقلال سياسى و تماميت ارضى و كرامت ملى ما را مورد تجاوز قرار داده بودند ، گرفته شود كه به حمد الله در اوايل سال 1371 به آن دست يافتيم و كمونيزم نه تنها در افغانستان كه در خود روسيه ، نيز از هم پاشيد . ثانيا تحصيل حقوق شيعيان افغانى بود ، كه مكررا در ايام جهاد و بعد از آن در كابل و خارج از كشور ، روى آن پافشارى صورت گرفته است و امروز هدف مهم ما پس از حفظ استقلال ، تماميت ارضى ، جلوگيرى از تجزيهء كشور ، حتى از فدراليك بودن حكومت ، اقامه حكومت اسلامى بر پايه‌هاى عدالت اجتماعى و حفظ امنيت عمومى ، همان تحصيل خواسته‌هاى بر حق و عادلانهء شيعيان افغانستان مى باشد ، كه يك بار ديگر در جلسات شوراى مركزى منعقده در دفتر حركت اسلامى ( 24 تا 26 جوزاى 1376 ) به اتفاق آراى اعضاى شوراى مركزى مورد تصويب و تأييد قرار گرفت . مقالهء حاضر به توضيح و تبيين آن خواسته‌هاى كه اهداف مهم حركت اسلامى را در مرحلهء فعلى تشكيل مىدهد مىپردازد . اول : رسميت يافتن مذهب جعفرى در قانون اساسى شيعيان افغانى با احترام به مذاهب فقهى اهل سنت ، خواهان به رسميت يافتن مذهب جعفرى در افغانستان مىباشند و اين خواست آنان طبيعى و حتى بسيار امر عادى و عادلانه و در عين حال حتمى و ضرورى مىباشد كه به هيچ فرد و يا دسته‌اى ضرر نمىرساند . در قانون‌هاى اساسى گذشته كشور ، متأسفانه در اين مورد بسيار مرموزانه و به دور از انصاف اعمال‌نظر شده است و پس از اين‌كه دين مبين اسلام به عنوان دين رسمى كشور و مذهب حنفى به عنوان مذهب رسمى ذكر گرديده ، آمده است كه سايراديان تا جايىكه به امنيت عمومى مخل نباشند ، آزاد مىباشند . مراد از اديان مذكور ، دين يهود و نصارى و احتمالا دين مجوس است . مىبينيد كه به طور عمدى از بيان ساير مذاهب اسلامى ( شافعى ، مالكى ، حنبلى و جعفرى ) جلوگيرى به عمل آمده است ! !